Bitlis-Muş karayolu üzerinde bulunan bir beldedir Günkırı. Kışın karlar altında neredeyse hiç yokmuş gibi, yazın ise kavak ağaçlarının hışırtılı yaprakları altında saklı görüntüsüyle sade bir yerleşim merkezidir.
5.000’i aşkın nüfusu bulunmaktadır. Bu nüfus, 7 mahalleye yayılmıştır.
Günkırı halkının geçim kaynağı, yöredeki diğer yerleşim yerlerine göre farklılık göstermektedir. Günkırı’yı diğer yerleşim yerlerinden ayıran en önemli ekonomik farklılık tandırdır.
Baharın gelişiyle birlikte doğadaki canlılığın bir belirtisi de Günkırı’da tandırla uğraşan çamurlu ellerdir. Birçok evde kadınlar, havaların ısınmasıyla birlikte kolları sıvar; evlerinin bir bölümünde oluşturdukları tandır atölyelerinde hünerli elleriyle tandır yapmaya başlarlar.
Beldedeki tepelerden alınan topraklar suyla karılır ve bir süre bekletilir. En sonunda bu topraklar; kimisi için okul harçlığı, kimisi için çeyiz parası, kimisi için ise mutfak masrafı olan tandırlara dönüşür.
Tandırlar kurutulur, kamyonlara yüklenir ve pazarlanır. Kimi Hakkâri’ye, kimi Bursa’ya gider. Hatta başka ülkelere gönderildiği de olmuştur.
Günkırı’yı tanıtan bir diğer unsur ise kamyonculuktur. Kamyonculuk burada uzun yıllara dayanan bir geçim kaynağıdır.
Burada göreve ilk başlayan öğretmenin çocuklarla tanışırken, “Ne olmak istiyorsunuz?” sorusuna bir çocuğun “Kamyon şoförü.” diye cevap vermesi onu ilk önce şaşırtır.
Çünkü bu beldede çocuk kitaplarının arka sayfalarında kendi hayallerine uygun kamyon resimleri vardır. Ders sırasında okulun yanından geçen bir kamyon, çocuğun ayağa kalkıp pencereden bakması için yeterli bir sebep olsa gerek.
Beldedeki birçok ailede kamyon bulunmaktadır. Kimilerinde birden fazla, hatta oldukça yeni ve modelli kamyonlar vardır. Bunun nedenlerinden biri de beldedeki ekonomik durumun oldukça iyi olmasıdır.
Tarım ve hayvancılık da Günkırı’da yaygın olarak yapılmaktadır.
Eğitim ve Sağlık
Günkırı İlköğretim Okulu, beldenin ortasında bulunmaktadır. 900’ü aşkın öğrencisiyle ilçenin en kalabalık okuludur.
Beldede ayrıca bir sağlık ocağı bulunmaktadır.
