Şeyh Abdurrahman-ı Tâğî’nin önemli halifelerindendir.
Tâğî’nin 1886’daki vefatından sonra bir süre Norşin’deki postnişinliği yürütmüş, ardından Şeyh Muhammed Diyâüddîn’e icazet vererek Norşin’den ayrılmıştır.
Bu nedenle Norşin’deki ilmî silsilenin en önemli halkalarından biridir.
